fotel BUFA

Zastosowanie w projektowaniu działań związanych z przekształcaniem płaszczyzny materiału oraz wykorzystanie jego naturalnych właściwości prowadzi do bardzo ciekawych rozwiązań formalnych i stanowi punkt wyjścia mojej pracy projektowej. Inspiracją były detale krawieckie, detale ubioru: bufy, plisowanie, celem: próba znalezienia wykroju na mebel i poszukiwanie nowego rozwiązania, które zastąpiłoby tradycyjną tapicerkę (stworzenie materiałowej struktury).W konstrukcji formy fotela uwzględniam i wykorzystuję naturalne cechy filcu, który doskonale nadaje się do formowania, jest odporny i ma ciekawą fakturę. Poszukiwałam materiału stosunkowo miękkiego i plastycznego. Dążąc do uzyskania tej konkretnej formy przeprowadziłam wiele prób z materiałem, wzmocniłam przez nawarstwienia, uelastyczniłam przez odjęcie materiału i wypracowałam nieskomplikowany sposób na jego modelowanie. Dzięki zastosowaniu odpowiedniego wykroju przekształcam płaszczyznę dwuwymiarowego kawałka filcu w formę przestrzenną. Siedzisko kształtuje się pod wpływem ściągnięcia zszytych warstw filcu taśmą. Nagromadzenie, sfałdowanie materiału sprawia, że powstaje przestrzenny ornament powodujący naturalne wygięcie formy. Istotna jest ilość fałd oraz miejsce, w którym zostaną spięte.Filcowa kształtka zawieszona jest na prostym stelażu, wykonanym ze stalowych prętów.

Obiekt prezentowany na wystawie dzięki uprzejmości projektantki.