BAZA WYCINANEK ŁOWICKICH

2010-02-22





Stowarzyszenie Pracowania Sztuki Żywej, którego działania skupiają się na ochronie dóbr i tradycji oraz wspomaganiu rozwoju kultury i sztuki Łowicza, stworzyło elektroniczną
bazę wycinanek łowickich.

Ludowe motywy, opracowane we współpracy z Muzeum w Łowiczu, stanowią ciekawą przestrzeń inspiracji dla projektantów łączących sztukę użytkową ze wzorem estetycznym, formą czy materiałem zaczerpniętym z kultury typu ludowego.
 
Źródło i zdjęcia: www.pracowniasztukizywej.org.pl

OTWARCIE FESTIWALU ETNODIZAJNU

2010-05-05


TACZKOŁYSKA - projekt Bartosza Muchy prezentowany w ramach wystawy "Wolnica, wolność, wyobraźnia", fot. Marcin Wąsik/MEK


Już jutro, 6 maja 2010 r., otwarty zostanie w Krakowie Festiwal Etnodizajnu. Do udziału w tegorocznej edycji festiwalu organizatorzy zaprosili polskich projektantów, przed którymi postawili odpowiedzialne zadanie – wsłuchać się w to, co poprzez przedmiot mówi dawny rzemieślnik, zdobyć się na cierpliwy ogląd etnograficznych zasobów i uruchomić wyobraźnię. Z przewodnikami – kustoszami MEK – po magazynach wędrowali kuratorzy, projektanci, organizatorzy festiwalu. Celem było poznanie funkcji i form zgromadzonych zbiorów, często już dziś nieoczywistych. Z tego uważnego obcowania z kolekcją MEK powstały dwie festiwalowe wystawy: „Wolnica, Wolność, Wyobraźnia”, pokazana na pl. Wolnica w Krakowie od 6 do 18 maja 2010 r. oraz "Rzecz małopolska - park doświadczeń kulturowych", umiejscowiona na Bulwarach Wiślanych (zakole Wisły) od 6 do 23 maja 2010 r.

Jako wydarzenia towarzyszące podczas festiwalu organizowane są Targi Etnodizajnu (14-16 maja 2010 r.), seria warsztatów (8-9 maja 2010 r.) oraz wykładów z projekcjami filmowymi (11-13 maja 2010 r.). Podczas targów, które niczym soczewka skupią w sobie to, co dzieje się dziś na polskim rynku projektowym w zakresie inspiracji naturą, tradycją i kulturą, będzie można zobaczyć projekty trzydziestu laureatów-wystawców wybranych w drodze konkursu. Seria warsztatów pozwoli uczestnikom na rozwój własnych umiejętności i wyobraźni. Natomiast dzięki wykładom będą oni mogli zapoznać się ze specyfiką pracy projektanta nawiązującego do etno, ze związkami pomiędzy etnografią i ergonomią czy dizajnem a regulacjami prawnymi.
 
„Rzecz małopolska – park doświadczeń kulturowych” – otwarcie: 6 maja, godz. 14.00 (zakole Wisły)
 
„Wolnica, Wolność, Wyobraźnia” – otwarcie: 6 maja, godz. 19.00 (pl. Wolnica)
 
„RZECZ MAŁOPOLSKA” W BRUKSELI // 6-16 września 2010

2010-09-06








Fot. Archiwum MIK

Sześciometrowe wiatraki, malowane konie, huśtawki-koguciki, karuzela oraz skrzynie-ławki zaprojektowane w ramach wystawy „Rzecz małopolska – park doświadczeń kulturowych” (kurator: Olaf Cirut) zagościły na dziesięć dni w brukselskim Parku Cinquantenaire w pobliżu unijnych instytucji. Tak rozpoczęła się czwarta edycja Dni Małopolski w Brukseli.
 
„To nietypowa, świetna forma promocji Krakowa” – powiedział PAP spotkany w parku w niedzielne popołudnie jeden z rzeczników Komisji Europejskiej. Jego dwie córki właśnie bujały się na huśtawkach udekorowanych ludowymi motywami.

Ta plenerowa wystawa i plac zabaw w jednym
przypadł do gustu mieszkańcom Brukseli. "Mamy tłumy od 10-tej rano. Nie tylko Belgowie, są rodziny z dziećmi z innych państw Europy. Słychać angielski, francuski, włoski..." opowiada Małgorzata Ratajska z przedstawicielstwa Małopolski w Brukseli. Największe zainteresowanie budzi karuzela z drewnianymi malowanymi zwierzętami. Figury są inspirowane zabawkami z Warsztatów Krakowskich (stowarzyszenia działającego w Krakowie w latach 1913-1926), zachowanych w zasobach MEK.
 
Jednym z organizatorów Dni Małopolski w Brukseli jest Małopolski Instytut Kultury.

Więcej informacji o wystawie można znaleźć w programie Festiwalu Etnodizajnu 2010.

OTWARCIE GALERII SZTUKI XX WIEKU – WILLA OKSZA

2011-05-12


Fot. Jarosław Możdżyński

Już w maju Muzeum Tatrzańskie otwiera swoją dziesiąta filię – Galerię Sztuki XX wieku w willi Oksza. We wnętrzach urządzonych w stylu zakopiańskim pokazana zostanie wystawa „Zakopane – pępek świata. Sztuka pod Giewontem w latach 1888 – 1939”.

Willa Oksza przy ulicy Zamoyskiego 25 w Zakopanem jest przykładem architektury w stylu zakopiańskim. Budynek powstał na zamówienie Wincentego Kossakowskiego w 1895 roku, a autorem projektu był Stanisław Witkiewicz, który pod koniec XIX wieku stworzył podwaliny stylu zakopiańskiego. Dom wielokrotnie zmieniał właścicieli. W 1899 roku kupił go Marcin hr. Kęszycki dla swojej żony Heleny z Reyów z okazji dwudziestopięciolecia małżeństwa. Po pierwszej wojnie światowej willa stała się prewentorium dla młodzieży zagrożonej gruźlicą. Później pełniła rolę internatu, szkoły oraz domu wypoczynkowego. Los okazał się dla niej łaskawy. Pomimo różnego rodzaju zawirowań historycznych i zmian w jej wnętrzu wprowadzanych przez kolejnych właścicieli, odzyskała dawny blask i po remoncie konserwatorskim, sfinansowanym przez Unię Europejską i Województwo Małopolskie, została przeznaczona na filię Muzeum Tatrzańskiego – Galerię Sztuki XX wieku.


Od połowy maja do grudnia tego roku będzie można oglądać w niej nową wystawę przygotowaną przez Muzeum Tatrzańskiego im. Dra Tytusa Chałubińskiego pt. „Zakopane – pępek świata. Sztuka pod Giewontem w latach 1880-1939”. Skąd taki tytuł? Czy rzeczywiście mieszkamy w centrum świata? Koniec XIX wieku i pierwsze trzydziestolecie XX to czas, kiedy w Zakopanem wręcz kipiało życie artystyczne. To tam spotykały się i ścierały różne punkty widzenia na sztukę, teatr, filozofię, politykę. To miejsce, w którym artyści szukali inspiracji. Warto zobaczyć co wynikło z tych dyskusji i poszukiwań.
 
Niektóre prace zostaną zaprezentowane w Zakopanem po raz pierwszy (np. Projekt hotelu w Zakopanem Leona Chwistka, czy drewniany ołtarz Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny autorstwa Jana Szczepkowskiego).
Źródło i zdjęcia:
www.muzeumtatrzanskie.pl

Pasiak – polski styl wzornictwa ludowego

2012-11-02







Jeszcze do 4 listopada w Centralnym Muzeum Włókiennictwa można oglądać wystawę przygotowaną w oparciu o zasoby Działu Tkaniny Ludowej.

Jej założeniem jest prezentacja ludowej tkaniny samodziałowej o wzorze pasów – tzw. pasiaka – uznawanej za najbardziej tradycyjną i typową dla polskiego tkactwa ludowego. Jednocześnie pokazanie ewolucji pasiaka – od tkaniny głęboko zakorzenionej w tradycji regionu, wyróżnika tożsamości regionalnej, po realizacje twórców ludowych działających w ramach spółdzielni Cepelia lub tworzących okazjonalnie na konkursy sztuki ludowej.

Na wystawie zaprezentowano zarówno tkaniny dekoracyjno-użytkowe (kilimy, nakrycia na łóżka, chodniki), jak i elementy ludowego stroju, głównie kobiecego. Ekspozycję uzupełniają męskie stroje ze zbiorów Muzeum Archeologicznego i Etnograficznego w Łodzi.

Źródło i zdjęcia: www.muzeumwlokiennictwa.pl