ŁODŹ DESIGN 2009
Motywem głównym tegorocznej edycji międzynarodowego festiwalu designu Łódź Design (15-31.10.2009) była DROGA – podróż przez przeszłość, dzień obecny, ku przyszłości. Kuratorzy wystaw postawili przed odbiorcami pytania o źródła inspiracji i ścieżki kreacji? O to, gdzie przebiega granica między dizajnem a sztuką? Czy w ogóle przebiega? Może dizajn jest sztuką? Czy dizajn może szokować? Czego może nauczyć?
2009-11-02
Motywem głównym tegorocznej edycji międzynarodowego festiwalu designu Łódź Design (15-31.10.2009) była DROGA – podróż przez przeszłość, dzień obecny, ku przyszłości. Kuratorzy wystaw postawili przed odbiorcami pytania o źródła inspiracji i ścieżki kreacji? O to, gdzie przebiega granica między dizajnem a sztuką? Czy w ogóle przebiega? Może dizajn jest sztuką? Czy dizajn może szokować? Czego może nauczyć?
Część odpowiedzi można było znaleźć na wystawie Upstream//Design Tales zorganizowanej przez Agnieszkę Jacobson-Cielecką. Kuratorka zaprezentowała wybór przedmiotów, które wymykają się tradycyjnym definicjom wzornictwa przemysłowego. Przedmioty osobliwe, produkowane najczęściej w bardzo krótkich seriach. Według jakiego klucza Jacobson-Cielecka dobrała projektantów? To osoby, których DROGA prowadzi pod prąd masowej unifikacji. Często odwołują się do skojarzeń i kalek kulturowych. Zmuszają do postawienia pytań o granicę między przedmiotem dekoracyjnym a użytkowym, seryjnym a unikatowym. Ich projekty wciągają w dialog, w swoją własną opowieść.
Wśród projektantów zaproszonych do udziału w Upstream//Design Tales nie zabrakło także dizajnerów, którzy odwołują się do tradycyjnego rękodzieła i naturalnych zasobów. Przykładem może być estońska projektantka Monika Järg, która zaprezentowała dywan z drewna: Dywany są popularnym elementem wystroju wnętrz w chłodnym estońskim klimacie. Najczęściej spotyka się te wełniane, pętelkowe czy filcowe, prawie zawsze zdobione. Lubię łamać zasady, pokazywać rzeczy proste w dziwnych sytuacjach, lub robić rzeczy oczywiste w całkowicie inny sposób. Co złego jest w dywanie z drewna? Drewno to tradycyjny budulec w Estonii, stosowany zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz. Podłogi są w większości drewniane. Zapragnęłam zatem połączyć obydwa materiały. Ale co ze zdobieniami? Kilka lat temu podziwiałam szydełkowe arcydzieło wykonane w południowej części Estonii. Stamtąd zaczerpnęłam wzór zdobienia (dla PODŁOGI), bardzo go powiększyłam i zmieniłam technikę oraz kolory.
Fot. www.tekstiilruumis.ee
Innym projektem, który w zabawny sposób nawiązuje do tradycyjnego rękodzieła, były lampki grupy Pudelskern. Austriackie trio wykorzystało technikę robienia na drutach, tworząc nietypowe, wełniane abażury. Światło żarówki przebija się przez wiele warstw wełnianej nici. Struktura splotu sprawia, że prześwitujące światło jest miękkie i spokojnie rozlewa się po wnętrzu. Choć pomysł wydaje się być banalnie prosty, uzyskany kształt jest bardzo złożony.
Fot. www.pudelskern.at
INAUGURACJA FESTIWALU
2009-11-10
„W ostatnich latach przebojem do polskich domów zaczęły wdzierać się przedmioty codziennego użytku wykorzystujące motywy etniczne. Ale mało kto pamięta, że w Polsce związek pomiędzy etnografią a dizajnem istnieje już od przeszło wieku. Jego efektem były m.in. wypracowany pod koniec XIX w. przez Witkiewicza styl zakopiański, łączący architekturę i dizajn z elementami o ludycznej proweniencji. Ukazanie tradycji romansu etnografii z dizajnem oraz ich współczesne relacje to cel najnowszego projektu Muzeum Etnograficznego w Krakowie” – pisze Dawid Hajok na łamach Gazety Wyborczej.
Trzy wystawy zorganizowane w cyklu pt. "Co to jest etnodizajn?" potrwają do 22 listopada 2009 r. Zapraszamy!
WYSTAWA GŁÓWNA "Co to jest etnodizajn?" w Muzeum Etnograficznym w Krakowie. Fot. Andrzej Majewski
WYSTAWA GŁÓWNA "Co to jest etnodizajn?" w Muzeum Etnograficznym w Krakowie. Fot. Andrzej Majewski
WYSTAWA GŁÓWNA "Co to jest etnodizajn?" w Muzeum Etnograficznym w Krakowie. Fot. Andrzej Majewski
Trzy wystawy zorganizowane w cyklu pt. "Co to jest etnodizajn?" potrwają do 22 listopada 2009 r. Zapraszamy!
WYSTAWA GŁÓWNA "Co to jest etnodizajn?" w Muzeum Etnograficznym w Krakowie. Fot. Andrzej Majewski
WYSTAWA GŁÓWNA "Co to jest etnodizajn?" w Muzeum Etnograficznym w Krakowie. Fot. Andrzej Majewski
WYSTAWA GŁÓWNA "Co to jest etnodizajn?" w Muzeum Etnograficznym w Krakowie. Fot. Andrzej Majewski
ETNICZNE INSPIRACJE W MUZEUM PLAKATU W WILANOWIE
2009-11-12
Elementy folkloru i ludowości od lat przenikają do kultury masowej, stając się źródłem inspiracji między innymi dla sztuki wizualnej. Zapożyczenia te przez jednych doceniane są za fakt popularyzowania elementów kultury ludowej wśród szerokiej publiczności, podczas gdy inni widzą w nich przejaw komercjalizacji i uproszczenia dziedzictwa kulturowego. Okazją do szerszej dyskusji na ten temat jest rozpoczynająca się 7 grudnia br., w Muzeum Plakatu w Wilanowie wystawa „Etnoplakat. Inspiracje folklorem w plakacie polskim”, prezentująca wątki etniczne w plakacie polskim.
„Etnoplakat. Inspiracje folklorem w plakacie polskim” – to ekspozycja pełna optymizmu i kolorów. Na przykładach plakatów autorstwa wybitnych polskich twórców wystawa pokazuje efekty nawiązywania do kultury ludowej w polskiej grafice użytkowej. Łącząc prostotę z artystyczną finezją, prezentowane plakaty pokazują współczesne zagadnienia ujęte przez pryzmat motywów ludowych wpisujących się w formułę sztuki masowej.
07.12.2009-31.01.2009
COCO COUNTRY
Podczas tegorocznego Paris Fashion Week projektant mody Karl Lagerfeld zaskoczył fanów "małej czarnej" rustykalną wizją marki Chanel. Pokaz kolekcji "Coco Country" Wiosna-Lato 2010 odbył się w paryskim Grand Palais przekształconym na... gigantyczną stodołę. Tradycyjny wybieg zastąpiło klepisko z olbrzymim snopem siana po środku. Lagerfeld ubrał modelki w krótkie, pełne kwiecistych wzorów sukienki, odwołujące się do stylu życia angielskiej wsi. Szpilki zastąpił chodakami, zaś kultową już torebkę ukwieconym koszykiem. Całą kolekcję można zobaczyć na stronie Chanel.
Fot. www.chanel.com Coco Chanel Wiosna-Lato 2010
2009-11-16
Podczas tegorocznego Paris Fashion Week projektant mody Karl Lagerfeld zaskoczył fanów "małej czarnej" rustykalną wizją marki Chanel. Pokaz kolekcji "Coco Country" Wiosna-Lato 2010 odbył się w paryskim Grand Palais przekształconym na... gigantyczną stodołę. Tradycyjny wybieg zastąpiło klepisko z olbrzymim snopem siana po środku. Lagerfeld ubrał modelki w krótkie, pełne kwiecistych wzorów sukienki, odwołujące się do stylu życia angielskiej wsi. Szpilki zastąpił chodakami, zaś kultową już torebkę ukwieconym koszykiem. Całą kolekcję można zobaczyć na stronie Chanel.
Fot. www.chanel.com Coco Chanel Wiosna-Lato 2010
PAMIĄTKA Z POLSKI. WYSTAWA POKONKURSOWA
2009-11-19
Konkurs na Pamiątkę z Polski, zorganizowany z okazji jubileuszu 60-lecia Fundacji CEPELIA, został rozstrzygnięty. Jury przyznało w sumie 20 nagród w kategoriach TRADYCJA i INSPIRACJA. Nagrodzone prace można oglądać od 18 listopada do 10 grudnia na wystawie pokonkursowej w Państwowym Muzeum Etnograficznym w Warszawie. Celem konkursu, do którego zgłoszono blisko 900 prac, było pozyskanie wzorów pamiątkarskich promujących Polskę. Wśród zgłoszonych projektów znalazły się zarówno przedmioty ozdobne jak i użytkowe, w tym związane z nowoczesnymi technologiami. Jury oceniało je pod kątem oryginalności, walorów estetycznych, a także marketingowych dla promocji Polski i kultury polskiej. Komisja konkursowa nie przyznała pierwszej nagrody.
II nagroda - Kategoria Tradycja
Beata Legierska – etui na telefon z koronki koniakowskiej
III nagroda - Kategoria Inspiracja
Agnieszka Zaborska-Jagiełło (Grupa projektowa Zurribanda) – „Folk girl” – Układanka ze strojów ludowych
III nagroda - Kategoria Inspiracja
Marta Krzyszkowska-Gierych – T-shirty
Piotr Wiśniewski, Aleksandra Pięta – „Ludowadła” – sznurowadła z ludowym wzorem
III nagroda - Kategoria Tradycja
Anna i Rajmund Kicman – figurki ceramiczne
III nagroda - Kategoria Tradycja
Czesława Lewandowska – Koronkowe fartuchy
II nagroda - Kategoria Inspiracja
Bogusław Śliwiński - haftowane podkładki
II nagroda - Kategoria Tradycja
Beata Legierska – etui na telefon z koronki koniakowskiej
III nagroda - Kategoria Inspiracja
Agnieszka Zaborska-Jagiełło (Grupa projektowa Zurribanda) – „Folk girl” – Układanka ze strojów ludowych
III nagroda - Kategoria Inspiracja
Joanna Sulich, Maria Odolczyk, Karolina Tarasiewicz, Jessica Czetwertyńska-Guibourgé, Katarzyna Jagiełło, Karolina Czapska – torba na laptopa
III nagroda - Kategoria Inspiracja
Magdalena Jurek – Ptaszki – pendrive’y
III nagroda - Kategoria Inspiracja
Agata Wojtkiewicz, Aleksandra Szaflik/grupa projektowa Kokoshka – „Polish set”/„Zestaw polski”
III nagroda - Kategoria Inspiracja
Marta Krzyszkowska-Gierych – T-shirty
Piotr Wiśniewski, Aleksandra Pięta – „Ludowadła” – sznurowadła z ludowym wzorem
III nagroda - Kategoria Tradycja
Anna i Rajmund Kicman – figurki ceramiczne
III nagroda - Kategoria Tradycja
Czesława Lewandowska – Koronkowe fartuchy
III nagroda - Kategoria Tradycja
Jan Kirsz – szopka
Marimekko: Fabrics, Fashion, Arhitecture
2009-12-03
Marimekko: Fabrics, Fashion, Arhitecture to wystawa prezentująca ponad pięćdziesięcioletnią historię oraz dorobek fińskiej firmy Marimekko, którą oglądać można do 3 stycznia 2010 r. w Słoweńskim Muzeum Etnograficznym (wystawa przedłużona).
Znakiem charakterystycznym Marimekko są kolorowe tekstylia o dużych, często przerysowanych – geometrycznych bądź roślinnych – wzorach. Chyba najbardziej kultowym produktem tej marki jest tkanina „Unniko” o wzorze rozwiniętego maku, zaprojektowana przez Maiję Isolę. Charakterystyczne wzory Marimekko od lat 50-tych wyznaczają trendy w dizajnie (zasłony, pościel, ręczniki, ceramika etc.) oraz oddziałują na modę – wystarczy wspomnieć o Jacqueline Kennedy, która tylko podczas kampanii prezydenckiej swojego męża pojawiła się na okładkach ponad czterystu gazet w sukienkach zakupionych w Marimmeko.
Znakiem charakterystycznym Marimekko są kolorowe tekstylia o dużych, często przerysowanych – geometrycznych bądź roślinnych – wzorach. Chyba najbardziej kultowym produktem tej marki jest tkanina „Unniko” o wzorze rozwiniętego maku, zaprojektowana przez Maiję Isolę. Charakterystyczne wzory Marimekko od lat 50-tych wyznaczają trendy w dizajnie (zasłony, pościel, ręczniki, ceramika etc.) oraz oddziałują na modę – wystarczy wspomnieć o Jacqueline Kennedy, która tylko podczas kampanii prezydenckiej swojego męża pojawiła się na okładkach ponad czterystu gazet w sukienkach zakupionych w Marimmeko.
Wystawa pokazuje, w jaki sposób dizajn przeplata się z tym, co lokalne: produktom Marimekko najczęściej nadawano unikalne fińskie nazwy, tworząc wzory nawiązywano do historycznych motywów dekoracyjnych, natomiast projektując ubrania do tradycyjnych fińskich strojów.
Marimekko, kolekcja Wiosna 2008
Marimekko, tkanina "Unniko"
Marimekko, kolekcja Wiosna 2008
Marimekko, tkanina "Unniko"
WA: HARMONIA. JAPOŃSKI DESIGN DZIŚ // 14 stycznia 2010
Wystawa przygotowana przez Japan Foundation prezentowana już była w Paryżu, Budapeszcie i Essen. W jej skład wchodzi 161 przedmiotów codziennego użytku. Podzielona jest na sekcje według 12 kategorii odpowiadających różnym typom użytkowania (np. AGD, pojazdy, meble,oświetlenie itp.) oraz 6 słów kluczowych wyrażających koncepcje, uczucia i gusta (np. kawaii – dźwięk, kurafuto – rzemiosło, minimaru – piękno czystych form itp.) tak, aby przybliżyć i wyjaśnić zwiedzającym zjawisko japońskiego designu.
Lampa AKARI 1AT, proj. Isamu Noguchi, 1952, producent: OZEKI & CO . Ltd.
Kapcie z jednego kawałka materiału, proj. Naoko Hirota (HIROTA DESIGN STUDIO), 2004, producent: naoca
Lampa WAPPA KAZAGURUMA, proj. Toshiyuki Tani, 2003, producent: Toshiyuki Tani
2009-12-17
Od 14 stycznia do 28 marca 2010 roku Instytut Wzornictwa Przemysłowego zaprezentuje wystawę „WA: Harmonia. Japoński design dziś”. Jak rozumieć WA?
W ogłoszonej w 604 roku konstytucji japońskiej pierwsze zdanie brzmiało: „ WA, wartość znakomicie godna szacunku, opiera się na zasadzie, iż trzeba unikać wszelkiej niezgody”. Od tego momentu pojęcie WA – wartość w najwyższym stopniu japońska, zaczyna odnosić się do wszystkich dziedzin życia. Oznacza ono stan harmonii. Dla Japończyków przez wieki było synonimem idealnej zgody, która musi królować między wszystkimi istnieniami, w tym ożywionymi i nieożywionymi. Z czasem termin ten zaczął również oznaczać „rzeczy japońskie”.
Kuratorzy ekspozycji (Hiroshi Kashiwagi, Masafumi Fukagawa, Shu Hagiwara, Noriko Kawakami) spostrzegli, że aby dobrze ukazać charakter współczesnego wzornictwa japońskiego, należy rozpatrywać je właśnie poprzez cechy odnoszące się do WA.
Wystawa przygotowana przez Japan Foundation prezentowana już była w Paryżu, Budapeszcie i Essen. W jej skład wchodzi 161 przedmiotów codziennego użytku. Podzielona jest na sekcje według 12 kategorii odpowiadających różnym typom użytkowania (np. AGD, pojazdy, meble,oświetlenie itp.) oraz 6 słów kluczowych wyrażających koncepcje, uczucia i gusta (np. kawaii – dźwięk, kurafuto – rzemiosło, minimaru – piękno czystych form itp.) tak, aby przybliżyć i wyjaśnić zwiedzającym zjawisko japońskiego designu.
Lampa AKARI 1AT, proj. Isamu Noguchi, 1952, producent: OZEKI & CO . Ltd.
Kapcie z jednego kawałka materiału, proj. Naoko Hirota (HIROTA DESIGN STUDIO), 2004, producent: naoca
Lampa WAPPA KAZAGURUMA, proj. Toshiyuki Tani, 2003, producent: Toshiyuki Tani
DESIGNBLOK 2010
2009-12-23
Już teraz warto odnotować, że do 31 maja 2010 roku trwa nabór projektów w ramach festiwalu Designblok w Pradze. Wybrane w drodze konkursu prace zaprezentowane zostaną w galeriach, butikach, przestrzeniach wystawowych na terenie całej stolicy Czech, w okresie od 5 do 10 października 2010 roku.
Nadmienić też warto, że tegoroczna edycja Designblok odbyła się z udziałem polskich projektantów inspirujących się dawnymi metodami pracy rzemieślników oraz wartościami związanymi z ich pracą, jak dbałość wykonania, prostota konstrukcji i wynikające z niej piękno. Studio Kompott w składzie – Paweł Jasiewicz, Maja Ganszyniec, Krystian Kowalski i Marcin Krygier – zaprezentowało regały zbudowane ze skrzynek, przeznaczonych tradycyjnie do przechowywania warzyw i owoców. Działania na styku starego z nowym doprowadziły ich do reinterpretacji najbardziej podstawowego przedmiotu do przechowywania, jakim jest właśnie skrzynia. Wykorzystując jej budowę – m.in. szczeliny między deskami – stworzyli prosty system skrzyń do przechowywania, oparty na tradycyjnym sposobie łączenia drewna.
PRZEGLĄD NAJLEPSZYCH PROJEKTÓW DYPLOMOWYCH // 29 stycznia 2010
NAJLEPSZE PROJEKTY DYPLOMOWE – wystawa pokonkursowa prezentująca prace młodych polskich projektantów, głównie studentów i absolwentów, zostanie otwarta w Śląskim Zamku Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie już 29 stycznia 2010 r.
2010-01-08
NAJLEPSZE PROJEKTY DYPLOMOWE – wystawa pokonkursowa prezentująca prace młodych polskich projektantów, głównie studentów i absolwentów, zostanie otwarta w Śląskim Zamku Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie już 29 stycznia 2010 r.
Przegląd dyplomów organizowany jest już po raz ósmy przez Ogólnopolski Kwartalnik Projektowy 2+3D – grafika plus produkt. Od pięciu lat jego kontynuacją jest wystawa przygotowywana wspólnie ze Śląskim Zamkiem Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie, prezentująca nowatorskie rozwiązania, prototypy nowych produktów, szkice futurystycznych koncepcji obok przedmiotów, które właśnie wdrażane są do produkcji. Obydwa wydarzenia stanowią ważny element promujący dobre wzornictwo, zdolnych, młodych projektantów, a także odpowiedzialnych producentów.
Więcej informacji na stronie www.projektydyplomowe.pl
Więcej informacji na stronie www.projektydyplomowe.pl
Od idei do obiektu, od obiektu do produktu // 29 I 2010 - 19 II 2010
Śląski Zamek Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie zaprasza na wystawę będącą wynikiem warsztatów polsko-izraelskich, zorganizowanych przez Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie w partnerstwie z Instytutem im. Adama Mickiewicza w Warszawie oraz Politechniką w Holon.
2010-01-18
Śląski Zamek Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie zaprasza na wystawę będącą wynikiem warsztatów polsko-izraelskich, zorganizowanych przez Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie w partnerstwie z Instytutem im. Adama Mickiewicza w Warszawie oraz Politechniką w Holon.
Celem warsztatów było zaprojektowanie rozwiązań w duchu dizajnu społecznie odpowiedzialnego, w którym projektant może wpływać na rozwiązywanie problemów społecznych. W założeniu powstać miały przedmioty, które wprowadzone do produkcji przez Fundację „Być Razem” z Cieszyna, wspomogą osoby wykluczone społecznie i zagrożone marginalizacją podnosząc ich poczucie własnej wartości poprzez pracę, edukację i zwiększanie przedsiębiorczości w założonym przez fundację zakładzie produkcyjnym.
Działania warsztatowe zostały określone trzema hasłami – projekt: MIĘDZYNARODOWY, SPOŁECZNY, RYNKOWY. Jego celem było zaprojektowanie obiektów intrygujących, wykonanych przy pomocy łatwo dostępnych środków i z prostych, dostępnych materiałów (w tym przypadku głównie drewna i metalu). Chodziło tu o mądre użycie materiałów, dostępnych komponentów i technologii, w efekcie mające doprowadzić do małoseryjnej produkcji specjalnych, atrakcyjnych przedmiotów.
Efekty tego przedsięwzięcia można oglądać na wystawie w Śląskim Zamku Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie od 29 stycznia do 19 lutego 2010 roku.
Źródło i zdjęcia: www.zamekcieszyn.pl
Źródło i zdjęcia: www.zamekcieszyn.pl
DOSKONAŁOŚĆ FORMY – meble Jana Kurzątkowskiego // 29 stycznia-20 lutego 2010
Krzesło o siedzisku z płata sklejki w kolorze naturalnym, 1952
Pokaz kolekcji sześciu unikalnych mebli autorstwa Jana Kurzątkowskiego (1899-1975) pochodzących ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, można oglądać na wystawie w Śląskim Zamku Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie. Są to meble istniejące w pojedynczych egzemplarzach – prototypy nigdy nie powielone w seryjnej produkcji.
2010-01-25
Krzesło o siedzisku z płata sklejki w kolorze naturalnym, 1952
Pokaz kolekcji sześciu unikalnych mebli autorstwa Jana Kurzątkowskiego (1899-1975) pochodzących ze zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie, można oglądać na wystawie w Śląskim Zamku Sztuki i Przedsiębiorczości w Cieszynie. Są to meble istniejące w pojedynczych egzemplarzach – prototypy nigdy nie powielone w seryjnej produkcji.
Jan Kurzątkowski był jednym z najwybitniejszych polskich projektantów XX wieku. Był także jednym z założycieli słynnej Spółdzielni Artystów „Ład” (1926-1996). Zajmował się przede wszystkim meblarstwem i architekturą wnętrz, ale także szkłem użytkowym oraz papieroplastyką. Był również niezwykle cenionym pedagogiem związanym z Akademią Sztuk Pięknych w Warszawie, wykształcił wielu znakomitych artystów.
Twórczość Jana Kurzątkowskiego cechowała niezwykła inwencja plastyczna, zamiłowanie do eksperymentów konstrukcyjnych i formalnych. Wczesne meble Kurzątkowskiego, np. krzesła „Piórka” z lat 30., są doskonałym przykładem tzw. „stylu Ładu”. W wielorakich odmianach tego stylu poszukiwano piękna w prostocie, czystości konstrukcji, w zamiłowaniu do rodzimych gatunków drewna, takich jak jesion, sosna, brzoza, świerk. Artyści odkrywali doskonałość form ukrytą w usłojeniu drewna czy w wiązaniach stolarskich. Zamiast chować łączenia elementów pod warstwą forniru czy tkaniną, wykorzystywano ich walor dekoracyjny – na przykład prostego wiązania na wczepy – uzyskując atrakcyjny, kubistyczne ornamenty.
Źródło i zdjęcia:
www.zamekcieczyn.pl
www.mnw.art.pl
Źródło i zdjęcia:
www.zamekcieczyn.pl
www.mnw.art.pl
SZTUKA SPOD KROSNA I IGŁY // do 21 lutego 2010
Jeszcze tylko przez kilka dnia można zobaczyć w Muzeum Etnograficznym we Wrocławiu wystawę prezentującą około stu ludowych tkanin, przywiezionych na Dolny Śląsk po 1945 r. przez osadników z różnych terenów Polski przedwojennej.
2010-02-19
Jeszcze tylko przez kilka dnia można zobaczyć w Muzeum Etnograficznym we Wrocławiu wystawę prezentującą około stu ludowych tkanin, przywiezionych na Dolny Śląsk po 1945 r. przez osadników z różnych terenów Polski przedwojennej.
Tkactwo należy do jednych z najstarszych rzemiosł, a tkanina związana jest z wczesnym okresem cywilizacji człowieka. Pełni wiele różnych funkcji – użytkową, dekoracyjną, obrzędową. Często, dzięki zastosowaniu zdobnictwa, spełnia kilka funkcji jednocześnie. Ozdabianie wyrobów tkackich jest jednym z ważniejszych elementów kultury i sztuki ludowej. Tkaniny dekoracyjne znalazły szerokie zastosowanie w stroju ludowym a także we wnętrzu mieszkalnym, gdzie używane są do przykrywania posłań, ław, do zawieszania na ścianach, zdobienia obrazów; występują też jako bielizna pościelowa i stołowa, a niektóre służyły do przykrywania siedzenia na wozie lub były narzucane na konia. Ekspozycja przedstawia także cały proces tkacki (film). Uzupełnieniem wystawy są także pewne elementy z zakresu kultury technicznej, wykorzystane do aranżacji poszczególnych funkcji tkanin, oraz fotografie.
DOM MIŁOŚNIKA SZTUKI // 2 lutego-25 kwietnia 2010
2010-02-23
Uzdrowisko Luhačovice projektu Dušana Samo Jurkoviča.
Międzynarodowe Centrum Kultury we współpracy z Muzeum Sztuki w Ołomuńcu zapraszają na prezentację dzieł architektury, malarstwa, rzeźby, grafiki i rzemiosła artystycznego twórców związanych z mecenatem znanych koneserów sztuki na terenie Czech i Moraw przełomu XIX i XX wieku.
Motywem przewodnim wystawy jest idea słynnego konkursu architektonicznego „Dom dla miłośnika sztuki” ogłoszonego przez wydawcę Alexandra Kocha w roku 1900 na łamach niemieckiego magazynu poświęconego sztuce wystroju wnętrz. Konkurs, który skupił uwagę najwybitniejszych wówczas architektów stał się symbolem epoki – nowego pojmowania piękna, syntezy sztuk, odrodzenia rzemiosła pod wpływem ruchu Arts and Crafts.
Na wystawie można zobaczyć obrazy, grafiki, rysunki m.in. Alfonsa Muchy, Františka Kupki, Ludka Marolda, Vojtěcha Preissiga i rzeźby Jozefa Mařatki. Nie zabrakło także najwybitniejszych artystów czeskiej secesji: Antonína Hudečka, Stanislava Sucharda, Ota Bubeníčka.i Josefa Váchala.
Ciekawa jest osobna prezentacja poświęcona architektonicznej twórczości Dušana Samo Jurkoviča – z pochodzenia Słowaka, który w 1902 roku poproszony został o projekt przebudowy w „starosłowiańskim duchu” morawskiego uzdrowiska Luhačovice. Były to tendencje bliskie Witkiewiczowi, który przeciwstawiał w architekturze i wystroju wnętrz obce wzory prawdziwie narodowej sztuce (na wystawie można zobaczyć rysunek Domu Pod Jedlami).
Ponad trzysta eksponatów – obrazy, rzeźby, grafiki, użytkowe drobiazgi, meble, modele architektoniczne. Bardzo ciekawa, przekrojowa prezentacja.
Dom miłośnika sztuki.
Kultura artystyczna Czech i Morawc 1870-1930
Galeria Międzynarodwego Centrum Kultury w Krakowie
Źródło i zdjęcia:
www.mck.krakow.pl
www.luhacovice.cz
Design 4CityLife // 20-22 maja 2010
W dniach 20-22 maja 2010 r. w Warszawie odbędą się pierwsze w Polsce Dni Designu Miejskiego Design 4CityLife. Przedsięwzięcie organizowane przez Stowarzyszenie Wspierania Rozwoju Miast i Regionów PROREGIONA oraz Miasto Stołeczne Warszawa jest pierwszą międzynarodową imprezą skierowaną ściśle do klientów zainteresowanych tematyką designu miejskiego. Podczas Dni Designu Miejskiego odbędzie się uliczna ekspozycja artystycznych mebli miejskich, a także targi dla wystawców, seminaria dotyczące designu miejskiego oraz kulturalno-rozrywkowe imprezy towarzyszące.
2010-02-25
W dniach 20-22 maja 2010 r. w Warszawie odbędą się pierwsze w Polsce Dni Designu Miejskiego Design 4CityLife. Przedsięwzięcie organizowane przez Stowarzyszenie Wspierania Rozwoju Miast i Regionów PROREGIONA oraz Miasto Stołeczne Warszawa jest pierwszą międzynarodową imprezą skierowaną ściśle do klientów zainteresowanych tematyką designu miejskiego. Podczas Dni Designu Miejskiego odbędzie się uliczna ekspozycja artystycznych mebli miejskich, a także targi dla wystawców, seminaria dotyczące designu miejskiego oraz kulturalno-rozrywkowe imprezy towarzyszące.
Jak piszą organizatorzy – „Idea Design 4CityLife zrodziła się z potrzeby zainteresowania władz samorządowych, architektów, przedstawicieli polskich i zagranicznych firm zajmujących się designem miejskim, developerów, mediów i mieszkańców problematyką kształtowania nowego, lepszego wizerunku polskich miast. Dni Designu Miejskiego to doskonały pretekst do dyskusji nad potrzebą lepszego planowania urbanistycznych rozwiązań, stylizowania przestrzeni wspólnej i znalezienia kompromisu pomiędzy tym, co artystyczne, a tym, co użyteczne".
Źródło i obrazki: http://4citylife.com
Źródło i obrazki: http://4citylife.com
THE PROMISED CITY // luty-listopad 2010
W miniony weekend zainaugurowany został w Berlinie kilkumiesięczny projekt Goethe Institut oraz Polskiego Instytutu Kultury w Berlinie THE PROMISED CITY – o obietnicach szczęścia w metropoliach: w Warszawie, Berlinie, Mumbaju.
2010-03-01
W miniony weekend zainaugurowany został w Berlinie kilkumiesięczny projekt Goethe Institut oraz Polskiego Instytutu Kultury w Berlinie THE PROMISED CITY – o obietnicach szczęścia w metropoliach: w Warszawie, Berlinie, Mumbaju.
W ramach tego interdyscyplinarnego przedsięwzięcia artyści, kuratorzy i naukowcy z Niemiec, Polski oraz Indii zrealizują wiele nowych produkcji artystycznych – wystawy, przeglądy filmów, spotkania autorskie, debaty społeczne itp. Ich uwaga koncentrować się będzie na marzeniach, tęsknotach i koncepcjach życia mieszkańców współczesnych metropolii, jak również na obietnicach, które nieodłącznie towarzyszą architekturze i planowaniu miasta.
THE PROMISED CITY pojmuje miasto jako laboratorium, pole eksperymentalne oraz miejsce kolektywnych obietnic szczęścia. Punktem wyjścia projektu są Warszawa i Berlin. Mimo, że te sąsiadujące ze sobą stolice dzieli jedynie kilkaset kilometrów, wzajemne zainteresowanie jest nierówne. Wielu Polaków mieszka w Berlinie, a dla polskich artystów i intelektualistów miasto to stanowi ważny punkt odniesienia. Warszawa widziana z kolei z perspektywy Berlina wydaje się wciąż „wschodnia” i odległa. Projekt THE PROMISED CITY otwiera dialog między sąsiadami na temat poszukiwania szczęścia, o historiach, które przyniosły rozczarowanie i tych, które zakończyły się szczęśliwie, o porażkach i sukcesach.
Metropolie są w tym projekcie miejscami przyspieszenia, szybkich pieniędzy, ograniczenia i wykluczenia, twardych zasad, samotności i lęków, wykorzenienia i utraty kontaktu z naturą. W kontekście tych globalnych trendów projekt nie ogranicza się jedynie do Warszawy i Berlina, ale kieruje uwagę w stronę azjatyckiej metropolii – Mumbaj. Z perspektywy tej azjatyckiej metropolii radykalnie zmienia się percepcja europejskich miast.
THE PROMISED CITY pojmuje miasto jako laboratorium, pole eksperymentalne oraz miejsce kolektywnych obietnic szczęścia. Punktem wyjścia projektu są Warszawa i Berlin. Mimo, że te sąsiadujące ze sobą stolice dzieli jedynie kilkaset kilometrów, wzajemne zainteresowanie jest nierówne. Wielu Polaków mieszka w Berlinie, a dla polskich artystów i intelektualistów miasto to stanowi ważny punkt odniesienia. Warszawa widziana z kolei z perspektywy Berlina wydaje się wciąż „wschodnia” i odległa. Projekt THE PROMISED CITY otwiera dialog między sąsiadami na temat poszukiwania szczęścia, o historiach, które przyniosły rozczarowanie i tych, które zakończyły się szczęśliwie, o porażkach i sukcesach.
Metropolie są w tym projekcie miejscami przyspieszenia, szybkich pieniędzy, ograniczenia i wykluczenia, twardych zasad, samotności i lęków, wykorzenienia i utraty kontaktu z naturą. W kontekście tych globalnych trendów projekt nie ogranicza się jedynie do Warszawy i Berlina, ale kieruje uwagę w stronę azjatyckiej metropolii – Mumbaj. Z perspektywy tej azjatyckiej metropolii radykalnie zmienia się percepcja europejskich miast.
Wystawa „Early Years” przygotowana przez Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, która otwarła 27 lutego projekt w KW Institute for Contemporary Art w Berlinie, jest wydarzeniem, którego celem jest odnalezienie pojęć nadających się do opisu zjawiska, jakim jest wyłanianie się muzeum sztuki w konkretnym, aktualnym dyskursie artystycznym, politycznym i społecznym. Tytułowe „wczesne lata” w opisie drogi artystycznej oznaczają czas nauki na własnych błędach, naiwności, ale i największego autentyzmu, niezależności i heroizmu. Wystawa zbudowana jest na pomyśle, by wybiec nieco w przyszłość i z tejże futurystycznej perspektywy popatrzeć na czas wielkiego początku, poszukać historii, z której dałoby się utkać mit założycielski.
Artyści zaproszeni do udziału w wystawie: Wojciech Bąkowski, Yael Bartana, Tania Bruguera, Oskar Dawicki, Sharon Hayes, Sanja Iveković, Daniel Knorr, KwieKulik, Zbigniew Libera, Anna Molska, Paulina Ołowska, Agnieszka Polska, Joanna Rajkowska, Ahlam Shibli, Jan Smaga, Anna Zaradny, Artur Żmijewski
Artyści zaproszeni do udziału w wystawie: Wojciech Bąkowski, Yael Bartana, Tania Bruguera, Oskar Dawicki, Sharon Hayes, Sanja Iveković, Daniel Knorr, KwieKulik, Zbigniew Libera, Anna Molska, Paulina Ołowska, Agnieszka Polska, Joanna Rajkowska, Ahlam Shibli, Jan Smaga, Anna Zaradny, Artur Żmijewski
Kuratorzy: Sebastian Cichocki, Ana Janevski i Joanna Mytkowska
Źródło i obrazki: www.promised-city.org
Źródło i obrazki: www.promised-city.org
